Nie dośpiewam tej piosenki,
Którą piszę.
Przecież wolałbym żyć sto lat,
Zanim w ciszę...
Nie potrafię,
Chociaż byłoby przyjemnie,
Zanim w ciszę, tak usłyszeć
Co jest we mnie...
Nie zapalę latarenki
Przed dwunastą.
Zanim ciemność już okryje
nazbyt ciasno...
Nie potrafię,
Chociaż było by to miło,
Raz zajaśnieć, zanim zgaśnie
Co się tliło...
środa, 23 marca 2011
niedziela, 20 marca 2011
nie ma tytułu
On kiedyś spotkał się z nią,
I coś mu się w środku zrobiło.
Słuchali radia, i było wino,
I miło im też raczej było.
Ale gdy chciał pogłębić stan
Miłości co się zjawiła
To ona niezbyt, bowiem ten pan...
ech... To historia zawiła...
Ani ten wąsik,
Ani postura,
Ani stan konta.
Do tego burak...
A ona jest dla niego
Cichopek i Szymborska...
On dla niej choćby niebo,
Ona dla niego szorstka...
On dla niej kwiat chce rwać,
Przy węglu się ochwacił....
A jej zwyczajnie jest tylko miło,
Chociaż nie chce go stracić.
Bo miły jest jej taki stan
Miłości owego pana,
Który pomimo zadanych ran
W kominku zapali z rana...
Choć nie ma wąsa,
Ani postury.
Debet na koncie
Sięga pod chmury...
Bo ona jest dla niego
Deneuve oraz Skłodowska.
I tylko pragnie tego
By jej marzeniom sprostać...
I coś mu się w środku zrobiło.
Słuchali radia, i było wino,
I miło im też raczej było.
Ale gdy chciał pogłębić stan
Miłości co się zjawiła
To ona niezbyt, bowiem ten pan...
ech... To historia zawiła...
Ani ten wąsik,
Ani postura,
Ani stan konta.
Do tego burak...
A ona jest dla niego
Cichopek i Szymborska...
On dla niej choćby niebo,
Ona dla niego szorstka...
On dla niej kwiat chce rwać,
Przy węglu się ochwacił....
A jej zwyczajnie jest tylko miło,
Chociaż nie chce go stracić.
Bo miły jest jej taki stan
Miłości owego pana,
Który pomimo zadanych ran
W kominku zapali z rana...
Choć nie ma wąsa,
Ani postury.
Debet na koncie
Sięga pod chmury...
Bo ona jest dla niego
Deneuve oraz Skłodowska.
I tylko pragnie tego
By jej marzeniom sprostać...
Georgia, Georgia..
To klasyk.
Zmierzenie się z klasykiem jest wyzwaniem.
Ale gdy się pisze ze środka (siebie, takie coś co jest w środku środka), to nie jest tak trudno.
Panie i Panowie, Ladies and Gentelmans, meine Damen und Herren. Pane a Panowe, new look na Georgia On My mind :)
Olsztyn, Olsztyn...
Przez cały widzę go dzień...
Ta piosenka też
Przypomni miasto mi
Gdy mówię Olsztyn,
Olsztyn...
Widzę słońce, a nie cień.
Poprzez sosny i
szuwary księżyc lśni...
Inne dłonie pieszczą mnie...
Inny uśmiech dary śle...
Ale wciąż są sny, i wiem
Że Olsztyn to mój sen.
Gdy mówię Olsztyn...
Ech, Olsztyn...
Spokoju to nie daje mi
Mam piosenkę w snach, i
Tylko Olsztyn w nich wciąż tkwi...
Inne dłonie pieszczą mnie...
Inny uśmiech dary śle...
Ale wciąż są sny, i wiem,
Że Olsztyn to mój sen.
Zmierzenie się z klasykiem jest wyzwaniem.
Ale gdy się pisze ze środka (siebie, takie coś co jest w środku środka), to nie jest tak trudno.
Panie i Panowie, Ladies and Gentelmans, meine Damen und Herren. Pane a Panowe, new look na Georgia On My mind :)
Olsztyn, Olsztyn...
Przez cały widzę go dzień...
Ta piosenka też
Przypomni miasto mi
Gdy mówię Olsztyn,
Olsztyn...
Widzę słońce, a nie cień.
Poprzez sosny i
szuwary księżyc lśni...
Inne dłonie pieszczą mnie...
Inny uśmiech dary śle...
Ale wciąż są sny, i wiem
Że Olsztyn to mój sen.
Gdy mówię Olsztyn...
Ech, Olsztyn...
Spokoju to nie daje mi
Mam piosenkę w snach, i
Tylko Olsztyn w nich wciąż tkwi...
Inne dłonie pieszczą mnie...
Inny uśmiech dary śle...
Ale wciąż są sny, i wiem,
Że Olsztyn to mój sen.
środa, 16 marca 2011
Była...
Była sobie dziewczyna
z pragnieniem życia we włosach,
to nie jest wcale jej wina,
że woli być naga i bosa...
Chce żyć, i chce mieć życie,
to lepsze, zamiast gorszego...
Czy wy ją też rozumiecie?
Czy też nie macie nic z niego?..
A ona taka zwykła,
a ona taka szara,
pamiętać chce i zapomnieć
i o to chce się starać...
Jest teraz zwykła kobieta,
Pragnienia ma oraz kuchnię,
I wcale to nie jej wina,
Że żyć tak musi obłudnie...
Chce żyć, bo życie piękniejsze
Jest niż pragnienia i szały
Czy wy też ją rozumiecie?
Czy nikniecie pomału...
A ona taka zwykła,
a ona taka szara,
pamiętać chce i zapomnieć
i o to chce się starać...
Będzie sobie staruszka,
Z pragnieniem życia w siwiźnie,
Uśmiechnie się, pomamrocze,
Przy kłębku wełny przyśnie...
I żyć będzie chcieć tak zachłannie
Prócz wspomnień mieć też plany...
Czy wy ją też rozumiecie?
Że można chcieć być kochaną...
z pragnieniem życia we włosach,
to nie jest wcale jej wina,
że woli być naga i bosa...
Chce żyć, i chce mieć życie,
to lepsze, zamiast gorszego...
Czy wy ją też rozumiecie?
Czy też nie macie nic z niego?..
A ona taka zwykła,
a ona taka szara,
pamiętać chce i zapomnieć
i o to chce się starać...
Jest teraz zwykła kobieta,
Pragnienia ma oraz kuchnię,
I wcale to nie jej wina,
Że żyć tak musi obłudnie...
Chce żyć, bo życie piękniejsze
Jest niż pragnienia i szały
Czy wy też ją rozumiecie?
Czy nikniecie pomału...
A ona taka zwykła,
a ona taka szara,
pamiętać chce i zapomnieć
i o to chce się starać...
Będzie sobie staruszka,
Z pragnieniem życia w siwiźnie,
Uśmiechnie się, pomamrocze,
Przy kłębku wełny przyśnie...
I żyć będzie chcieć tak zachłannie
Prócz wspomnień mieć też plany...
Czy wy ją też rozumiecie?
Że można chcieć być kochaną...
niedziela, 6 marca 2011
Nocne
Wokół noc przysiadła,
Kwoka na wspomnieniach.
Nocną zmorą w prześcieradłach
Myśli nam zamienia.
Wyje pod księżycem
W przedświcie zaklętym.
Jak się bronić, śnię, a widzę.
Śpią temperamenty.
Wspomnienia-westchnienia
Od jutra na dzisiaj zamieniam.
Na prawym boku, na lewej stronie
Zamieniam w poranka neonie.
Co snuło się wśród cieni,
W samotnym łóżku nocą,
Ja z Tobą dzisiaj chcę zamienić.
Wiesz na co. Wiesz po co.
Kwoka na wspomnieniach.
Nocną zmorą w prześcieradłach
Myśli nam zamienia.
Wyje pod księżycem
W przedświcie zaklętym.
Jak się bronić, śnię, a widzę.
Śpią temperamenty.
Wspomnienia-westchnienia
Od jutra na dzisiaj zamieniam.
Na prawym boku, na lewej stronie
Zamieniam w poranka neonie.
Co snuło się wśród cieni,
W samotnym łóżku nocą,
Ja z Tobą dzisiaj chcę zamienić.
Wiesz na co. Wiesz po co.
sobota, 26 lutego 2011
Kiedy nie ma
kiedy nie ma Cię
zanikam, wciąż czekam,
lecz nie ma Cię.
i liryka znika.
znikłaś i
tylko sny.
została muzyka.
kiedy nie ma Cię
się zwijam, zapijam,
bo nie ma Cię.
czekam i
mam te sny.
i nie wiem,
czy to ja? Czy poetyka?...
bez Ciebie to już nie to.
szeleszczą rymy we mnie,
nie lubią mnie już, choć są.
nie pieszczą mnie zupełnie...
a ja pragnę Cie,
nim zniknę. panicznie boję się,
i nic nie pomaga...
jestem bez Ciebie,
wiesz...
tak znika odwaga.
kochaj i
daj mi sny.
i pomagaj...
zanikam, wciąż czekam,
lecz nie ma Cię.
i liryka znika.
znikłaś i
tylko sny.
została muzyka.
kiedy nie ma Cię
się zwijam, zapijam,
bo nie ma Cię.
czekam i
mam te sny.
i nie wiem,
czy to ja? Czy poetyka?...
bez Ciebie to już nie to.
szeleszczą rymy we mnie,
nie lubią mnie już, choć są.
nie pieszczą mnie zupełnie...
a ja pragnę Cie,
nim zniknę. panicznie boję się,
i nic nie pomaga...
jestem bez Ciebie,
wiesz...
tak znika odwaga.
kochaj i
daj mi sny.
i pomagaj...
wtorek, 22 lutego 2011
...
Ty wzdychasz przez sen,
Pod kocem palce łamiesz.
Wiem
Że Cię nie okłamię.
Nie dałem Ci, co mogłem dać,
Niczego nie dałem,
Co mogło trwać.
Choć jest we mnie płomień
Jasny jak diament.
I Ty.
I ja.
Masz oczy tak jasne,
Gdy patrzysz ma mnie.
A jeśli zgasnę
Zostanie żagiew.
Gdy zechcesz rozdmuchasz ją,
Dla mnie.
By z iskrą tą,
Choćby niewielki
Zapłonął płomień.
Dla Ciebie.
Dla mnie.
Pod kocem palce łamiesz.
Wiem
Że Cię nie okłamię.
Nie dałem Ci, co mogłem dać,
Niczego nie dałem,
Co mogło trwać.
Choć jest we mnie płomień
Jasny jak diament.
I Ty.
I ja.
Masz oczy tak jasne,
Gdy patrzysz ma mnie.
A jeśli zgasnę
Zostanie żagiew.
Gdy zechcesz rozdmuchasz ją,
Dla mnie.
By z iskrą tą,
Choćby niewielki
Zapłonął płomień.
Dla Ciebie.
Dla mnie.
niedziela, 20 lutego 2011
A mnie się marzy...

A mnie się marzy dziewczyna
Z kwiatem poziomki we włosach.
Taka, jakich już nie ma...
Na słońcu, naga, bosa.
A wiatr jej włosy splata,
Powiewem dłonie pieści.
Ja takiej bym dziewczynie,
Wypełnił w życiu treści.
Przy studni oraz w stawie
Na trawie i w jeżynach...
Lecz gdyby tak na jawie
Zjawiła się dziewczyna...
poniedziałek, 14 lutego 2011
niedziela, 13 lutego 2011
Nielot
Niewysoko latam, lotki mam podcięte,
Na faceta w lustrze patrzę z pewnym wstrętem.
Boję się jutra, znam wczoraj,
A teraźniejszość wokół chora.
Niewysoko latam, jak kiwi,
Gęba w lustrze coraz bardziej mnie dziwi.
Mogłem być inny, nie jestem.
Życie zdziera się z kartek szelestem.
Niewysoko latam, mijają mnie ludzie,
Ten z lustra też nie ma złudzeń.
A gdy zamilknę, ustąpię,
Nie będę warty wspomnień.
Na faceta w lustrze patrzę z pewnym wstrętem.
Boję się jutra, znam wczoraj,
A teraźniejszość wokół chora.
Niewysoko latam, jak kiwi,
Gęba w lustrze coraz bardziej mnie dziwi.
Mogłem być inny, nie jestem.
Życie zdziera się z kartek szelestem.
Niewysoko latam, mijają mnie ludzie,
Ten z lustra też nie ma złudzeń.
A gdy zamilknę, ustąpię,
Nie będę warty wspomnień.
Walentynkowo
Tak mniej więcej w połowie lutego
Na mózg pada ludzkości połowie
On lgnie do niej, a ona do niego,
I czekają, co drugie im powie.
Oczy w oczy w obłędzie wlepiają
Dłonie w dłoniach się grzeją i pocą
Świat im pachnie i bzem i papają,
Księżyc w nowiu zaświeci im nocą.
A więc nie siedź na tyłku kolego,
Wyślij liścik w formacie serduszka
By się włączyć do nurtu takiego
Czas oderwać swój odwłok od łóżka.
Wyczyść buty i zakup trzy róże
Potem idź po swą żabcię, lub kotka.
Bo nie warto samemu być dłużej...
...Walentynka jest zresztą tak słodka...
Na mózg pada ludzkości połowie
On lgnie do niej, a ona do niego,
I czekają, co drugie im powie.
Oczy w oczy w obłędzie wlepiają
Dłonie w dłoniach się grzeją i pocą
Świat im pachnie i bzem i papają,
Księżyc w nowiu zaświeci im nocą.
A więc nie siedź na tyłku kolego,
Wyślij liścik w formacie serduszka
By się włączyć do nurtu takiego
Czas oderwać swój odwłok od łóżka.
Wyczyść buty i zakup trzy róże
Potem idź po swą żabcię, lub kotka.
Bo nie warto samemu być dłużej...
...Walentynka jest zresztą tak słodka...
piątek, 11 lutego 2011
Piątek
piątek, cztery piwa i pół litra,
to na szczęście receptura chytra,
żeby nie zgłupieć, żeby żyć
żeby nie musieć więcej pić...
i żeby nie myśleć,
nim się przyszłość przyśni
cztery piwa, i pół litra,
może do niedzieli wytrwam,
może, boże, zapomnę,
swe problemy ogromne
piątek, cztery piwa i pół litra,
sam się sobie staję do in vitra,
sam się siebie stwarzam,
ale nie obrażam,
jeśli się z człowieka staje wydra.
cztery piwa i pół litra,
nie wyśpiewa tego cytra,
odłożę może, ominę,
byle wytrwać jeszcze odrobinę...
By "siegodnia" stało się "zitra" ...
to na szczęście receptura chytra,
żeby nie zgłupieć, żeby żyć
żeby nie musieć więcej pić...
i żeby nie myśleć,
nim się przyszłość przyśni
cztery piwa, i pół litra,
może do niedzieli wytrwam,
może, boże, zapomnę,
swe problemy ogromne
piątek, cztery piwa i pół litra,
sam się sobie staję do in vitra,
sam się siebie stwarzam,
ale nie obrażam,
jeśli się z człowieka staje wydra.
cztery piwa i pół litra,
nie wyśpiewa tego cytra,
odłożę może, ominę,
byle wytrwać jeszcze odrobinę...
By "siegodnia" stało się "zitra" ...
Subskrybuj:
Posty (Atom)