No cóż, zmobilizowałaś mnie! :D W Waćpani ręce perswaduję, Mad :)
Dżarłakiada
Brązdniało, a ślizkrętu krzty
Świdrokręciały wśród dróżbały;
Lichały borogowe ćpy,
I chrząrzał świsświat cały.
„Bacz na Dżarłaka, synu mój.
Szponów co tną, kąśliwych kłów,
I na Dzibdziaba nie idź w bój
Co wraz z Kłapaczem ksępi znów.”
Swój szatkosłowny miecz wziął w dłoń-
Przy pniu się wtrzymał Łubudębu.
Nim się za wrogiem nacznie goń,
Mus porozplatać myśli z kłębów.
Gdy z myślotoni się wynurza,
Tompa już dziarźnie przez ciemżyny
Dżarłak, i skry mu z oczu pruszą,
A z gardła bulkomioty śliny.
I rach, i ciach! I bum, i bęc!
Odgrąbał się od cielska łeb!
Z czerepem tym z powrotem więc
Potętnił tryumfalnie w step.
„Tyś to z Dżarłaka wydarł cień?
W objęcia chodź promyczku mój!
Bajcudny dzień! Ho! Ho! Hej! hej!"
Śmiachotu z ojca tryskał zdrój.
Brązdniało, a ślizkrętu krzty
Świdrokręciały wśród dróżbały;
Lichały borogowe ćpy,
I chrząrzał świsświat cały.
niedziela, 14 lutego 2010
sobota, 30 stycznia 2010
Sci-Fi? :)
-To niesamowita książka! Powinieneś ją przeczytać!
Adam z podekscytowaniem wymachiwał podręcznikiem historii do klasy XVII, „Późne wieki średnie, historia świata od roku 1989 do 2236”.
Ostrożnie postawiłem tacę z filiżankami na blacie dystrybutora białka. Byłem tradycjonalistą, herbatę parzyłem osobiście, w multiwarze. Ania chyba drzemała, gdyż drgnęła nagle i szeroko otworzyła oczy, gdy jedna z łyżeczek z brzękiem uderzyła o blat.
-Może ciasteczko? Doskonałe, z meksykańskiej fasoli.
-Dziękuję, niestety, przekroczyłem dopuszczalną ilość pustych kalorii na ten miesiąc... Ale wracając do książki! Wyobrażasz sobie??? W tamtych czasach seks z nieboszczykami był zakazany! Całkowicie!
Mimowolnie spojrzałem w stronę lodówki.
-A seks dozwolony był dopiero od 15 roku życia! Wyobrażasz sobie? Tak właśnie ci barbarzyńcy katowali większość ludzkości w najpiękniejszym przecież do uprawiania seksu wieku!!! Nie uwierzyłbym, ale ta książka ma certyfikat Centrum Zapobiegania Chorób Psychicznych z Powodów Seksualnych przy Radzie Europy.
-Niesamowite... To brzmi jak powieść sensacyjna...
-No, jakieś iskierki postępu na szczęście już się pojawiały. Normalnym ludziom w niektórych krajach wolno już było mieć dzieci. Ale wciąż jeszcze panował trend, by małżeństwa były raczej mieszane!
Tu zmieszał się nieco zerknąwszy na moją żonę. Ale ona chyba nie dosłyszała owego lapsusu, zatopiona we własnych myślach.
-Ech, czas na mnie. Wyborna ta herbata z soi. Niestety, muszę odebrać męża z przedszkola, ostatnio się spóźniłem i bardzo płakał. Do zobaczenia na sobotnim mityngu, będziemy palić krzyże pod meczetem.
Uśmiech Adama rozmazał się nieco podczas teleportacji. Niestety, nie stać mnie było na indyjską elektronikę, musiałem się zadowolić amerykańskim chłamem. Ale i tak byłem w lepszej sytuacji niż moi przodkowie, brutalną siłą ograniczonych rządów zmuszani do życia wbrew podstawowym potrzebom człowieka. Usiadłem na sofie, obok żony. Znów drzemała. W swej ulubionej pozycji: zwinięta w kłębek, nos wtulony w puszysty ogon. Tylko sterczące w górę uszy świadczyły, że jest w stanie „stand by”. Delikatnie podrapałem ją za uchem. Zamruczała. Wspaniale jest mieć rodzinę...
czwartek, 7 stycznia 2010
Awatar³
Czy warto uprzedzać się do filmu na podstawie zajawki sporządzonej przez często ogłupiałych "zasadami reklamy" speców od advertisingu? Retoryczność tego pytania nie pozostawia miejsca chyba na odpowiedź. Miałem bowiem wczoraj okazję, a nawet przyjemność oglądnąć "Awatara" w wersji 3D. A bilety kupowałem pod niejakim naciskiem bliskiej mi osoby, obawiając się, że zamiast okularów stereoskopowych bardziej przyda mi się jakaś blenda...
Teraz powinienem zawrzeć kilka mądrych zdań, zawierających skrót historii kina adventure, oraz zakreślić granice między fikcją i futurystyką. Tylko po co?
Cameron podarował nam kawał dobrej roboty, stworzywszy nareszcie kolejny film zrodzony z pasji. Zręczna akcja, fenomenalne efekty specjalne i nie nadmiernie ckliwy, jak na amerykański film klimat. Reżyser nie poszedł nawet na łatwiznę enviromentalismu, stwarzając strawną wizję Gai - matki. Owszem, bajka. Ale dobrze opowiedziana.
Co do aktorstwa - Sigourney Weaver. Być może ktoś tam jeszcze grał, ale to ona utrzymała w ryzach prawdopodobieństwa ten film. Niestety, rola zagrana przez wyśmienitego Stephena Langa była tak płaska, że można by ją używać zamiast znaczka pocztowego...
Cameron powrócił. Czyli nastepne kilka jego filmów będzie zapewne totalnymi klęskami. Trudno. Ale przynajmniej będzie można znów czekać na coś, co nam zostanie w pamięci.
Być może jesteśmy już znużeni fajerwerkami stwarzanymi przez twórców i potrzebujemy filmów z momentami, które pozwolą nam pomyśleć. Nie upieram się przy swoim zdaniu, ale "Awatar" może stać się czymś w rodzaju "Nowej Nadziei", pierwszych "Gwiezdnych Wojen". One w momencie wejścia na ekrany także nie zapowiedały jakiejś rewolucji...
P.S.: Wersja była 3D w technologii Dolby... Śmiało mozecie sobie podarować. De facto sprawdzaja się w tej technologii powolne ujęcia, choćby podgląd bohaterów przez szklane tafle, oraz scenariuszowo trójwymiarowe projekcje rzutników przyszłości. Reszta niemal niknie w błyskawicznych ujęciach. Tak naprawdę, prawdziwą 3D była reklama Cyfry + przed projekcją...
Teraz powinienem zawrzeć kilka mądrych zdań, zawierających skrót historii kina adventure, oraz zakreślić granice między fikcją i futurystyką. Tylko po co?
Cameron podarował nam kawał dobrej roboty, stworzywszy nareszcie kolejny film zrodzony z pasji. Zręczna akcja, fenomenalne efekty specjalne i nie nadmiernie ckliwy, jak na amerykański film klimat. Reżyser nie poszedł nawet na łatwiznę enviromentalismu, stwarzając strawną wizję Gai - matki. Owszem, bajka. Ale dobrze opowiedziana.
Co do aktorstwa - Sigourney Weaver. Być może ktoś tam jeszcze grał, ale to ona utrzymała w ryzach prawdopodobieństwa ten film. Niestety, rola zagrana przez wyśmienitego Stephena Langa była tak płaska, że można by ją używać zamiast znaczka pocztowego...
Cameron powrócił. Czyli nastepne kilka jego filmów będzie zapewne totalnymi klęskami. Trudno. Ale przynajmniej będzie można znów czekać na coś, co nam zostanie w pamięci.
Być może jesteśmy już znużeni fajerwerkami stwarzanymi przez twórców i potrzebujemy filmów z momentami, które pozwolą nam pomyśleć. Nie upieram się przy swoim zdaniu, ale "Awatar" może stać się czymś w rodzaju "Nowej Nadziei", pierwszych "Gwiezdnych Wojen". One w momencie wejścia na ekrany także nie zapowiedały jakiejś rewolucji...
P.S.: Wersja była 3D w technologii Dolby... Śmiało mozecie sobie podarować. De facto sprawdzaja się w tej technologii powolne ujęcia, choćby podgląd bohaterów przez szklane tafle, oraz scenariuszowo trójwymiarowe projekcje rzutników przyszłości. Reszta niemal niknie w błyskawicznych ujęciach. Tak naprawdę, prawdziwą 3D była reklama Cyfry + przed projekcją...
czwartek, 31 grudnia 2009
Chłopczyk z zapałkami
-Do diabła!
Mógł nie zakląć, mógł zwyczajnie poprosić kogoś o ogień. Ale sami rozumiecie, facet...
W oknach na pierwszym piętrze ciepło rozbłyskała chińska choinka.Tajwańskie żarówki leniwie oświetlały okno kuchni, bystre oko umiejscowione na drugim piętrze z miejsca rozpoznałoby bigos skwierczący wśród wątpliwego aromatu czosnku z Biedronki.
"Ach, to juz Nowy Rok!"- pomyślał agent 017, chowając w zanadrze kbk AK i naboje do bitej śmietany.
Ten rok należał do Agentów Ciemnej Strony. Zwerbowali więcej idiotów, niż udało się zwerbować nam. Wygrali batalię o poprawność polityczną w publikatorach. Ha! Mało tego! Otruli przy pomocy Pedigree Pal Ulubienca Pierwszej Rodziny! I postarali się, by Kaszubi nie mieli ulubionych zwierząt domowych...
Pierwsza zapałka rozbłysła pośród ciemności i Kenney'ego G..
Kazdy rok przynosi ze soba smutek, chyba ze ma sie 19 lat.
Agent 017 nie miał.
...krew z szyi akwizytora Providence sączyła się leniwie. Ot, trup, jakich za mało.
Inspektor Gandziet zwrócił jednak uwagę na dwumilimetrowe wgłąbienie w puszystym śniegu. Z tryumfalnym "Nasi tu byli!" wydłubał zapałkę z dwumilimetrowego w srednicy wgłębienia w śniegu. Podniósł ja uwaznie, i obejrzał pod słońce. Po czym westchnął, i zwrócił się do nadkomisarza Maurera:
-Dupa tam, szefie... Ktoś se zwyczajnie nie pobzykał TEJ NOCY...
Nadinspektor lubieżnie przytulił świadka zbrodni, o 40 lat młodszą i o 60 tysięcy bogatsza we włosy Katarzynę K.
- Nie myślcie sobie, 017, te ujemne wskaźniki nie biorą się z supermarketów. Takie jest życie.
Kasiu! Pocałuj pana!
............................................................................
Pamiętajcie, zwłaszcza w nowy rok, piwo należy spożywać na początku. Mniej petów w śniegu i lżejszy kac.. .
Mógł nie zakląć, mógł zwyczajnie poprosić kogoś o ogień. Ale sami rozumiecie, facet...
W oknach na pierwszym piętrze ciepło rozbłyskała chińska choinka.Tajwańskie żarówki leniwie oświetlały okno kuchni, bystre oko umiejscowione na drugim piętrze z miejsca rozpoznałoby bigos skwierczący wśród wątpliwego aromatu czosnku z Biedronki.
"Ach, to juz Nowy Rok!"- pomyślał agent 017, chowając w zanadrze kbk AK i naboje do bitej śmietany.
Ten rok należał do Agentów Ciemnej Strony. Zwerbowali więcej idiotów, niż udało się zwerbować nam. Wygrali batalię o poprawność polityczną w publikatorach. Ha! Mało tego! Otruli przy pomocy Pedigree Pal Ulubienca Pierwszej Rodziny! I postarali się, by Kaszubi nie mieli ulubionych zwierząt domowych...
Pierwsza zapałka rozbłysła pośród ciemności i Kenney'ego G..
Kazdy rok przynosi ze soba smutek, chyba ze ma sie 19 lat.
Agent 017 nie miał.
...krew z szyi akwizytora Providence sączyła się leniwie. Ot, trup, jakich za mało.
Inspektor Gandziet zwrócił jednak uwagę na dwumilimetrowe wgłąbienie w puszystym śniegu. Z tryumfalnym "Nasi tu byli!" wydłubał zapałkę z dwumilimetrowego w srednicy wgłębienia w śniegu. Podniósł ja uwaznie, i obejrzał pod słońce. Po czym westchnął, i zwrócił się do nadkomisarza Maurera:
-Dupa tam, szefie... Ktoś se zwyczajnie nie pobzykał TEJ NOCY...
Nadinspektor lubieżnie przytulił świadka zbrodni, o 40 lat młodszą i o 60 tysięcy bogatsza we włosy Katarzynę K.
- Nie myślcie sobie, 017, te ujemne wskaźniki nie biorą się z supermarketów. Takie jest życie.
Kasiu! Pocałuj pana!
............................................................................
Pamiętajcie, zwłaszcza w nowy rok, piwo należy spożywać na początku. Mniej petów w śniegu i lżejszy kac.. .
niedziela, 27 grudnia 2009
Co robi nasz Bobik?
Znudzony Świętami miałem już popełnić dłuższy tekst, ale na szczęście trafiłem na już napisany, co zaoszczędziło mi pracy. Wesołego Alleluja.TUTAJ ->
piątek, 11 grudnia 2009
Bądź ksenofobem!
Dlaczego... To pewnie pytanie, które zaprzątnie umysły kilku osób na co najmniej 3 minuty, a szkoda tych trzech minut spędzonych po mojemu, na jałowym myśleniu :) A warto jest jedynie po to, by nie poddawać się opiniom autorytetów, chyba warto uzmysłowić sobie swoje własne błędy samemu :)
wtorek, 8 grudnia 2009
Któreś tam intermedium
Zdecydowałem, stanowczo, zakończyć swe męki,
W kwestii niemożności w temacie piosenki...
Śpiewać nie mogę, sadyzmu we mnie brak.
Więc tylko napiszę tak:
Mnie czasem Pani brakuje, tak między wtorkiem a środą...
To chyba jest Pani wina, sorry, że słowa ubodą.
Bo tak mnie stale porzucać, zostawiać na własny sumpt?
W zasadzie jak Pani może? Mogę utracić grunt...
Ja wiem, że co sobotę, niewinną ma Pani twarz,
Lecz miedzy wtorkiem a środą ja zawsze tęsknię, że aż...
Być może to sentymenty, styczna do moll, a nie dur.
Lecz w końcu Pani to może... Cholera... Kurrrrrrr....
Ja bym Panią chciał codziennie, poza pracą, jasna rzecz!
(W pracy także bardzo chętnie, tak codziennie, lecz...)
Ja bym z Panią, przez rok cały, choćby przeszkadzało to.
Ja bym z Panią całe życie... A, telefon? Oooo.... :(
P.S.: dawno nie wtykałem kijka, ani TNT w mrowisko, wiec tak sobie :P Kliknij sobie, Dociekliwcze na tytuł posta...
W kwestii niemożności w temacie piosenki...
Śpiewać nie mogę, sadyzmu we mnie brak.
Więc tylko napiszę tak:
Mnie czasem Pani brakuje, tak między wtorkiem a środą...
To chyba jest Pani wina, sorry, że słowa ubodą.
Bo tak mnie stale porzucać, zostawiać na własny sumpt?
W zasadzie jak Pani może? Mogę utracić grunt...
Ja wiem, że co sobotę, niewinną ma Pani twarz,
Lecz miedzy wtorkiem a środą ja zawsze tęsknię, że aż...
Być może to sentymenty, styczna do moll, a nie dur.
Lecz w końcu Pani to może... Cholera... Kurrrrrrr....
Ja bym Panią chciał codziennie, poza pracą, jasna rzecz!
(W pracy także bardzo chętnie, tak codziennie, lecz...)
Ja bym z Panią, przez rok cały, choćby przeszkadzało to.
Ja bym z Panią całe życie... A, telefon? Oooo.... :(
P.S.: dawno nie wtykałem kijka, ani TNT w mrowisko, wiec tak sobie :P Kliknij sobie, Dociekliwcze na tytuł posta...
środa, 2 grudnia 2009
Nowy post
Nie chce mi się pisać nowego posta. Myślę że nawet blogi gwiazd hip-hopu (czy jak to się teraz nazywa) są ciekawsze. I może nawet mądrzejsze. Mądrość nie była nigdy dla mnie wyzwaniem, podobnie jak Everest. Lęk wysokości, i tyle. Ale nie doczytałem obowiązków blogowicza, może mi wykasują konto, więc zapełniam błahymi literkami białą przestrzeń.
Zawsze chciałem być błaznem. Człowiekiem poza zasadami, uwolnionym od przymusu bycia miłym dla bycia. Nie udało mi się to, choć zająłem pewną pokrewną enklawę. "Ten grzeczny, złośliwy facet". Dobre i to.
Zawsze chciałem być błaznem. Człowiekiem poza zasadami, uwolnionym od przymusu bycia miłym dla bycia. Nie udało mi się to, choć zająłem pewną pokrewną enklawę. "Ten grzeczny, złośliwy facet". Dobre i to.
środa, 11 listopada 2009
No, nareszcie...
Od kiedy tabloidy zamieściły moje zdjęcie i życiorys, nie miałem ani chwili spokoju... Może trzeba było nie przepuścić wiadomości, że jestem z Wrocławia? Beata wciąż przesyła mi przekaz na konto. Ale po co zadawałem się z Weroniką?! Szef mówi, że nie mają kasy na opłacenie ukraińskiej mafii... Może rzucą mnie do rozpracowania transplantologów, potrzebuję swojej głowy na własnym karku...
niedziela, 25 października 2009
Hacuś podbija Moskwę!

Wsiegda gotow! Dziś, zaledwie w 397 lat po wypędzeniu polskiej załogi Kremla, Hacuś, wraz ze swym przyjacielem kardynałem (to dość istotne, gdyż nastąpił akt kolejnej kontrreformacji), podbił Moskwę. Niby nic wielkiego, ale duma powinna napełnić Wasze serca, gdyż skromny, polski królik poważył się na to, czego nie dokonał Heinz Guderian. Dziś Moskwa, jutro ganze Welt. Polen mit Hacuś erwache! U siebie nie potrafimy się rządzić, może z resztą świata pójdzie nam lepiej!
P.S. : Ci co mają chęć wciąż podbijać świat z Hacusiem, przypominam - Hacuś zdobył Moskwę według kalendarza juliańskiego, Wy możecie to zrobić po gregoriańsku, 7-mego listopada. :) Świat należy do nas, szowiniści wsiech stran sajediniajties! :)

P.S.II: Nie wiem jak Hacuś, ale ja mam z tym pewien problem - lubię Rosjan, nie cierpię Rosji...
środa, 7 października 2009
Hau-hau, czyli sprechen - sprechen for animals
Obecnie opiekuję się psicą sąsiadów. Jest jak wiele suk - myśli tylko o prokreacji, nie kuma najprostszych komend i przyjemnie jest ją przytulić... I ma dziwną pasję, o drugiej w nocy wchodzi na komunikator wszystkich psów z okolicy. Kilka dni temu myślałem, że to czat ogólny, te wszystkie ujadania zlewały mi się w jedną melodię, nie odróżniałem ani tembru, ani melodii. Ale kilka dni bez sąsiada z jego kojącym "Kurwaaa, cicho, głupia suko!" wyostrzyły mi zmysły. Odróżniam już kierunki z których dobiega szczek, jego wysokość, a czasem nawet rasę. A po kilku spacerach wiem, dla których respondentów sunia jest zawsze "widoczna", a dla których na zawsze pozostanie "niedostępna". I chyba się jej nie dziwię, ten kurdupel zza sadu jest paskudny, ale cholernie inteligentny, i ma w sobie wiele czaru! :)
czwartek, 1 października 2009
Świętej pamięci. Kruchej pamięci...
Ubyła kolejna parafia naszej polskiej SLowej diecezji... Wiadomo, panta rei, ale jednak jakoś żal.
W Centrum Polska pojawiłem się chyba w moim pierwszym dniu w SL. A może był to dzień drugi? Policzmy- zarejestrowałem się, wylądowałem na wyspie tutorialowej, znudziłem się nią, wpisałem "Polska" w search - był Przekrój! Ale że nie prowadzili żadnej działalności, więc znów search. I tam radiowa "Trójka". Skoczyłem. Grało! Szklane akwarium z logo. I nic więcej. :D Lecz w dali zamajaczyła mi biało-czerwona. I to było to. Centrum Polska, sim Munck. Położenie dobre, choć ciasnota okrutna! Zmieścił się jeden budynek i mikrokuweta. Cóż, okolica ładna, po mostku można było się przejść do czynnego wówczas jeszcze kasyna i ludzie gadali tam w zrozumiałym narzeczu! Do siebie znaczy się gadali, gdyż jako osoba nieśmiała nie zdobywałem się na więcej niż "dzień dobry" (tu chciałbym serdecznie przeprosić, ten pierwszy Czesio w gesturkach był ode mnie!:P), ale przynajmniej wiedziałem o czym. To było to, kotwica do której można było wracać.
Potem wiele się zmieniło. Na lepsze, na gorsze. Jedne imiona pozostały mi w pamięci, inne umknęły. Sądzę, że większość polskich rezydentów SL przewinęło się przez CP. Pamiętam niektórych, niektórych wolałbym zapomnieć.
Samuel Becloud, Blanca, Serbitar, Lwiczka, Basia Boa, SQL, Iska, Monja, Beataa, Mikalunh, Selia, Druidamus, Lordzio, Morri, Irene, Mad, Przyszla i Vinsent... Dziesiątki innych, bywalców i przechodniów. Było, minęło, pozostawiło coś w pamięci.
P.S. Dopiero co pochowaliśmy w Piwnicy pod Aniołami Leona (piękny pogrzeb, też taki chcę!), a już wczorajszego wieczoru niemal zdobył tam tytuł "Chłopaka Idealnego". Takie są kobiety, "Good man is dead man"...
W Centrum Polska pojawiłem się chyba w moim pierwszym dniu w SL. A może był to dzień drugi? Policzmy- zarejestrowałem się, wylądowałem na wyspie tutorialowej, znudziłem się nią, wpisałem "Polska" w search - był Przekrój! Ale że nie prowadzili żadnej działalności, więc znów search. I tam radiowa "Trójka". Skoczyłem. Grało! Szklane akwarium z logo. I nic więcej. :D Lecz w dali zamajaczyła mi biało-czerwona. I to było to. Centrum Polska, sim Munck. Położenie dobre, choć ciasnota okrutna! Zmieścił się jeden budynek i mikrokuweta. Cóż, okolica ładna, po mostku można było się przejść do czynnego wówczas jeszcze kasyna i ludzie gadali tam w zrozumiałym narzeczu! Do siebie znaczy się gadali, gdyż jako osoba nieśmiała nie zdobywałem się na więcej niż "dzień dobry" (tu chciałbym serdecznie przeprosić, ten pierwszy Czesio w gesturkach był ode mnie!:P), ale przynajmniej wiedziałem o czym. To było to, kotwica do której można było wracać.
Potem wiele się zmieniło. Na lepsze, na gorsze. Jedne imiona pozostały mi w pamięci, inne umknęły. Sądzę, że większość polskich rezydentów SL przewinęło się przez CP. Pamiętam niektórych, niektórych wolałbym zapomnieć.
Samuel Becloud, Blanca, Serbitar, Lwiczka, Basia Boa, SQL, Iska, Monja, Beataa, Mikalunh, Selia, Druidamus, Lordzio, Morri, Irene, Mad, Przyszla i Vinsent... Dziesiątki innych, bywalców i przechodniów. Było, minęło, pozostawiło coś w pamięci.
P.S. Dopiero co pochowaliśmy w Piwnicy pod Aniołami Leona (piękny pogrzeb, też taki chcę!), a już wczorajszego wieczoru niemal zdobył tam tytuł "Chłopaka Idealnego". Takie są kobiety, "Good man is dead man"...
Subskrybuj:
Posty (Atom)